Je voelt een kriebelende JA, en je weet dat je iets mag doen met je idee denk aan: leren illustreren, andere vrouwen begeleiden of fotograaf worden(you name it) maar toch wordt je nu tegengehouden. Maar waarom is dat eigenlijk?

Het heeft alles te maken met een soort pauzeknop in je brein die vaak onbewust wordt geactiveerd om er ook daadwerkelijk voor te gaan. Je systeem wil checken of het wel een goede keuze is. Dus ook al heb je nog zo’n mooi vision board aan de muur hangen, door dit stop – check systeem neemt je hoofd het eigenlijk gelijk over.

Op zich is dat een hele goede eigenschap, want het zorgt ervoor dat je je keuzes zorgvuldig maakt. Alleen wat ik vaak zie gebeuren is dat rem zo sterk wordt dat je helemaal niet meer vooruit komt. Dat je uren wikt en weegt en dat fijne gevoel waar je eerst mee starten, steeds meer naar de achtergrond verdwijnt. Tot het helemaal makkelijker voelt om het idee te parkeren dan om er daadwerkelijk iets mee te doen.

En bij jou als hsp’er is het dus ook niet gek als je dit ervaart, want jij denkt niet één stap vooruit, je ziet gelijk het hele plaatje. Waar je eerst alleen bezig was met de leuke dingen, ben je nu ook bezig met de risico’s. Wat het je qua energie gaat kosten.. wat anderen er van zullen vinden.. of het wel verstandig is om hier nu je tijd aan te besteden..

En het vervelende is dat het vaak heel frustrerend werkt, want je wilt het toch zo graag? Als het dan voor je gevoel niet van de grond komt, kan dat van alles losmaken.

Zo heb ik zelf ook ervaren dat ik soms dingen wilde. Denk aan de yoga nidra opleiding volgen, of een pagina openen op Instagram, maar toch werd ik in eerste instantie tegengehouden, eigenlijk door mezelf en mijn systeem.

En dat is ook wel iets wat ik veel zie bij de hoogsensitieve vrouwen die ik begeleidt, dat je soms eerst een stappenplan nodig hebt om het voor jezelf wat makkelijker te laten voorlopen. Of dat je soms door die perfectionisme heen mag, of door die weerstrand heen mag om het toch te gaan doen(hoe spannend ook!)

Dus weet ook dat die frustratie niet gek is en echt een onderdeel kan zijn van je brein die er letterlijk even een stokje voor steekt. Het betekent eigenlijk dat je daar nog niet bent en ik zeg heel bewust NOG NIET, dus dat betekent wel dat je daar kunt komen!

Zolang jij nog steeds verbinding kan maken met hetgeen wat je heel graag in de wereld wilt zetten, dan geloof ik erin dat het ook voor jou mogelijk is.

Wat ik daarin heb geleerd voor mezelf en zie bij andere hoogsensitieve vrouwen, is dat je niet hoeft te wachten tot alles helder is om echt iets voor jezelf te doen.

Het is alleen wel fijn voor je eigen gemoedsrust te gaan bekijken van hé, wat heb ik hierin nog te doen of anders te doen zodat het wel lukt?

Is dat wellicht hulp inschakelen, er met een vriendin over praten of de stappen opschrijven? Maak daar ieder geval een keuze in, want geen keuze maken kost ook bakken energie. Je krijgt dan dat die gedachten of gevoelens nog continu door je hoofd heen sluimeren en je helemaal geen keuzes meer kunt maken.

Ik wil je dus bij deze uitnodigingen om een keuze te maken die je rust oplevert. Waarvan je diep van binnen voelt, dat zou me verder kunnen helpen.

Als je aan het kijken bent voor een andere baan, kan dat als een hele zoektocht voelen voor jou al hooggevoelig persoon. Zeker omdat de maatschappij niet perse ingericht is op hooggevoeligheid, misschien ervaar je dat nu ook op de werkvloer.

Toch is er goede hoop,  zeker in de tijd waar AI en automatiseringen steeds meer de overhand krijgt. Wordt jou gevoeligheid juist een belangrijke schakel in het werkende leven.

Een nieuwe baan vinden die helemaal past bij jou hooggevoeligheid, vraagt dus vooral nog meer echt jezelf (durven) zijn!

Waar sta je voor? Wat vindt jij belangrijk? En kan je die elementen vinden in een baan of mag je er zelf één gaan creëren?

Denk aan verpleegkundige, dietist of maatschappijk werker. Juist omdat je hier goed kunt zorgen, een luisterend oor kunt bieden en echt iets kunt betekenen voor een ander.

Daarnaast zou de hoek van de sociale dienstverlening heel goed bij je kunnen passen. Denk aan beroepen zoals coaching, een team aansturen of bijvoorbeeld kapster. 

Ja de creatieve hoek, hierin kun je denken aan beroepen als illustrator, fotograaf, schrijver. Je zou ook kunnen denken aan interieur stylist of vormgeving. Hier in gaat het om iets doen met je handen, waar daarnaast ook je gevoel nog alle ruimte krijgt.

Want misschien herken je dat wel: als je creatief bezig bent, dan verdwijnt de tijd. Gedachten zakken wat meer naar de achtergrond, en er ontstaat ontspanning.

Creativiteit en hoogsensitiviteit gaan heeel goed samen, en het is die zin iets waar ik me hard voor wil maken. Omdat ik zo geloof in de kracht van creativiteit voor hoogsensitieve mensen, daar later over meer;)!

Dit is ook een hoek die zomaar heel goed bij jou gevoeligheid zou kunnen passen. Niet gek, want uit onderzoek blijkt zelfs dat een groot deel van de dieren ook hoogsensitief is. Dat maakt dat jij je als HSP’er vaak op je gemak voelt bij dieren. Beroepen waar je dan aan kan denken is: dierenarts, dierenverzorger of bijvoorbeeld in een dierentuin werken. 

Ben jij juist iemand die helemaal opbloeit als je met mensen of kinderen werkt? Dan zou ook het onderwijs of de kinderopvang goed bij je kunnen passen. Juist omdat je intuïtief aanvoelt wat een kind of groep nodig heeft, kan je met jouw gevoeligheid echt een verschil maken. 

Het zou ook zomaar kunnen zijn, dat je verlangt naar het creëren van een eigen baan. Niet gek, want juist als je hoogsensitief bent bloei je vaak op als je je eigen ritme en ideeën mag bepalen. Het is vaak een plek waar je helemaal je creativiteit in kwijt kan en iets doet waar je volledig achter staat. Voor mij was dit een hele grote reden om voor mezelf te starten destijds, ik zal hier nog eens een blog over schrijven;)! Het liefst wil je dat echt vanuit een passie doen. 

Hoe die onderneming eruit ziet, heb je helemaal zelf in de hand. Het kan een specifiek beroep zijn die je uitoefent, maar het kan om zomaar zijn dat jij een mix maakt van meerdere elementen bij elkaar.

In het vinden van de juiste baan, is niet alleen de baan zelf het allerbelangrijkst. Vaak zijn er nog andere elementen die mee spelen.

Je wilt als hoogsensitief persoon geen werk die lijnrecht tegenover jouw gevoeligheid staat.

Want het gaat niet alleen om wat je doet, maar ook om waar en met wie. Als hoogsensitief persoon voel je haarfijn aan of een werkomgeving bij je past. Of er ruimte is om even op te laden, of je collega’s hebt waar je echt jezelf kunt zijn, of je het gevoel hebt dat wat je doet ook gezien en gewaardeerd wordt. Dat zijn dingen die voor niet hsp’ers minder belangrijk zijn, maar voor jou echt een verschil kan maken tussen een baan waar je energie van krijgt in plaats van waar je op leegloopt.

En misschien herken je dat wel: dat je op papier een prima baan hebt maar dat de sfeer, de drukte of het gevoel niet gezien te worden ervoor zorgt dat je toch elke dag uitgeput thuiskomt. Dan is in dat geval méér dan de baan zelf.

Ik weet nog goed, die kriebel die ik voelde toen ik voor het eerst echt een passie ergens voor voelde.

Dat was na een pittige periode, waarin ik de diagnose PCOS had gehad en ik ontdekte dat zwanger mogen worden niet vanzelfsprekend voor me is. Het was een kantelpunt in mijn leven waarin ik echt veel meer mijn plezier wilde volgen. Want één ding wist ik zeker, als ik meer mijn plezier ging volgen dan zou dat ook een goede uitwerking voor mijn stress niveaus hebben. Dus ik besloot vanuit die kriebel mijn aller eerste Instagram pagina op te zetten, met heerlijke gerechten. Ik vond het toen heerlijk om allemaal healthy receptjes te maken, en die te delen.

Wat ik ook heb onthouden uit die tijd, is dat ik het wel enormmm spannend vond. Want wat gaan anderen hier wel niet van vinden? of doe ik het goed genoeg? Of wat als niemand hier op zit te wachten? Maar toch ging ik voorbij die angst en besloot ik het toch te doen. En dit was eigenlijk de eerste keer dat ik echt die passie voelde voor iets, en dat bleek eigenlijk niet de laatste keer;)

Een passie is in mijn ogen een ding doen waar je enorm veel energie uithaalt. Waar je uren over kan lezen, kan proberen of letterlijk je hart er van kan laten dansen, ZONDER dat daar gelijk een bepaald doel aanhangt.

Want ja het zou te gek zijn als je natuurlijk van je passie je werkt kunt maken(dat is ook iets waar ik vaak in begeleidt bij mijn klanten) maar in eerst instantie is het ontdekken van iets waar je ongelooflijk veel plezier uithaalt en dat begint dus vaak heel erg klein.

En het grappige is dat je het vaak al weet zonder dat je het doorhebt. Het is dat ene ding waar je altijd over praat als iemand ernaar vraagt of je bent er onbewust al naar aan het kijken op sociale media of Pinterest. Misschien is het iets creatiefs, misschien is het iets met mensen of is het iets waar je als kind helemaal in op kon gaan.

Weet dat het niet altijd een logische route heeft, maar het je wel heel veel kan brengen.

We leven in een wereld die altijd ‘aan’ staat, zelfs mensen die niet prikkelgevoelig zijn ervaren de hoeveelheid ruis, dus laat staan hoe dat voor jou als gevoelsmens is. Want je zodra je de ruimte hebt om iets voor jezelf te doen, is je brein vaak alles aan het verwerken wat het al heeft opgepikt van die dag of dagen ervoor. Daarnaast kan je uren wikken en wegen of het dan wel een goed is en of het niet egoïstisch is om iets voor jezelf te doen.

Het kan dus ook best wel lastig voelen om in verbinding te komen mét die passie waardoor je in een soort loop terechtkomt: je voelt dat er iets is, je wordt er enthousiaste van, en dan komt je hoofd ertussen met alle redenen waarom het nu even niet kan of niet slim is en voor je het weet heb je het weer geparkeerd en ga je door met je dagelijks leven.

Toch wil je uitnodigen om, hoe moeilijk ook, te verbinden met die passie🩷. 

Want als het om hoogsensitiviteit gaat, dan ervaar je wellicht vooral de zware kant ervan. Denk aan de overprikkeling, de onrust, het nooit goed genoeg voelen of de vermoeidheid die er soms bij komt kijken. Maar weet dat er tussen al dat zware gevoel ook een lichte kant van deze prachtige karaktereigenschap is.

Zodra je dus je passie gaat volgen, maak je de shift van die donkere kant veel meer naar die lichte kant. Naar die kant die je energie oplevert, naar prikkels die ineens veel minder zwaar voelen.

Leer maar letterlijk je hart dansen.

Toch is het niet gek als deze vragen je bezig houden. Juist door jouw gevoeligheid heb je het verlangen om echt gezien te worden in hetgeen wat je doet, is zingeving een belangrijk punt en word je blij als je baan naast geld, ook voldoening oplevert.

Als dat erop dit moment niet is, of niet voldoende is. Kan het zomaar zijn dat je iets mag veranderen. Hoe je de twijfels herkent, en wat je zou kunnen doen, daar neem ik je vandaag in mee.

Als je kijkt naar twijfels in het algemeen, kunnen ze verschillende emoties oproepen. Denk aan frustratie, verdriet of onrust. Maar als je hoogsensitief bent, brengen twijfels vaak iets anders met zich mee: overprikkeling.

Want twijfels ontstaan vaak, omdat je diep ergens over nadenkt. Je brein moet al die gedachten ook weer verwerken, wat op zijn beurt dus ook voor extra prikkels kan zorgen.

Twijfel ontstaat vaak wanneer wat je doet niet meer klopt met wat je voelt. Daarom is het goed om te onderzoeken welke twijfels je nu hebt als het gaat om werk. Ik neem je mee in de vier verschillende soorten twijfels.

Innerlijke twijfel kan zich op heel veel verschillende manieren uiten, maar als ik kijk naar de hoogsensitieve vrouwen die ik begeleidt, zie ik regelmatig een paar dingen terugkomen.

En de eerste daarvan is de gedachte ‘mag ik dit eigenlijk wel willen?’. Diep van binnen voel je dat het niet lekker zit, maar je hoofd neemt het gelijk over, want je baas en je collega’s rekenen tenslotte op je. Je hebt misschien een vaste baan, en dat verlangen om het anders te willen wordt al snel onder te tafel geschoven.

Daarnaast kan het ook zijn dat je gebrek hebt aan zingeving. Je wilt het gevoel hebben, dat wat je doet, ook betekenis geeft. Oppervlakkig werk of werk zonder gevoel, kost je dan bakken met energie.

Tegelijkertijd ervaar je wellicht ook de angst voor verandering. Want als dit niet meer past, groeit vaak ook het verlangen om die verandering in beweging te gaan zetten. Maar vragen als: wat als ik spijt krijg? of kan ik dit wel?, houden je toch bezig.

Ook kan innerlijke twijfel ontstaan omdat je heel erg bezig bent met de vraag, wat dan wel? Dit kan super verlammend werken, omdat je weet dat wat je nu doet niet meer klopt, maar je ook nog niet zou weten hoe het verder moet.

Ik noem dit vaak de ‘ruis’ fase. Je komt letterlijk in een fase terecht, waarbij je het niet weet. En dat kan enorm oncomfortabel voelen.

Emotionele twijfel in werk is soms lastiger te herkennen, omdat je niet altijd kan verklaren waarom je je zo voelt.

Denk maar aan dat moment dat je na een lange werkdag thuis komt, je ploft op de bank en barst in tranen uit. Dit kan te maken hebben met overprikkeling, maar het kan ook zijn dat je je steeds een beetje meer aan het aanpassen bent op de werkvloer. 

Ook kan dit zich al uiten op zondagavond. Je krijgt buikpijn, je hoofd voelt vol en kunt moeilijk ontspannen, nog voor dat de werkweek überhaupt is begonnen. Je probeert het dan te verklaren met: misschien is het gewoon vermoeidheid, want mijn werk is toch best oké?

Dat soort momenten kunnen lastig voelen, zeker omdat het niet super concreet is. Waardoor het niet altijd urgent genoeg voelt om er iets aan te veranderen.

Als het om twijfels over je werkomgeving gaat, dan heeft het vaak met één of meer van deze drie dingen te maken.

• De sfeer op de werkvloer. Want als je hoogsensitief bent voel je alles aan, dus ook onderliggende spanningen die niet worden uitgesproken, maar ook hoe je collega’s met elkaar omgaan of je baas geeft de indruk dat het allemaal wat beter moet. Negen van de tien keer, heb jij dit al door, voordat anderen dit doorhebben. En laat die sfeer nou net belangrijk zijn voor jou!

• Wat ook voor werkomgeving twijfel kan zorgen, is de normen en waarden die een bedrijf heeft. Misschien zit je in een hele strenge werk cultuur, waar veel van je verwacht wordt en voelt het alsof het tegen je hele natuur ingaat. En sluiten die waarden totaal niet aan, voor datgeen waarvoor jij zou willen staan.

• En als laatste kan het ook de ruimte zijn, waarin jij je werk moet uitvoeren. Want als jij de hele dag onder TL licht staat, of de muziek staat op volume 50, of er zijn harde geluiden van machines dan kan je daar echt last hebben. Dan kan het zorgen voor onrust in je systeem. Dus ook al kan je werk geweldig zijn, maar die ruimte niet. Dan kan dat nog een reden zijn tot verandering.

Als laatste komen we aan bij de praktische twijfel. Dit gaat heel erg over de HOE.

Je voel dat het anders mag, maar zodra je denkt aan concrete stappen, raak je het overzicht kwijt.

Misschien denk je aan minder werken, ander werk of voor jezelf starten, maar je ziet niet wat een logische eerste stap is. Moet je eerst weten wat je wilt, of juist bewegen om dat helder te krijgen? En zolang die volgorde onduidelijk blijft, stel je keuzes uit.

Dit waren de twijfels die ik het meest voorbij zie komen, ik ben heel benieuwd in welke jij je herkent.

Als hsp’er kan het soms lastig zijn om je te spiegelen aan iemand die totaal andere belevingswereld heeft dan jij. Als iemand bijvoorbeeld in je omgeving zegt: als je twijfelt, dan ga je toch wat anders doen? Dan ga je ook voorbij, aan hoe je gevoelige systeem ook werkt.

Om die reden geloof ik zelf ook nooit zo in de quote: feel the fear and do it anyway.Want als je gevoelig bent heeft het soms meer tijd nodig.

Je hebt een stukje basisveiligheid in jezelf nodig om ook die angst voor het nieuwe weer te kunnen dragen. Dus als iemand tegen je zegt dat je gewoon even moet doorzetten, weet dan dat je hier niet altijd naar zou hoeven luisteren.

Want zodra je hier wel door heen gaat duwen, dan leer je ook niet veerkrachtiger worden. Dus in plaats van dit signaal te negeren, mag je juist omgaan met je gevoeligheid🩷.

En kan je hier wel wat hulp bij gebruiken, bekijk dan zeker even de mogelijkheden hier onder in de caption. Of ben je nu op het punt beland dat je denkt:  JA ik wil van baan veranderen, OF ja ik wil voor mezelf beginnen.. maar geen idee in wat? Lees dan ook de blog: deze beroepen zouden zomaar kunnen passen bij je hoogsensitiviteit.

Denk aan dat moment dat uitvalt tegen je man of kind(eren) omdat ze hun rommel niet opruimen. Vaak lijkt dit een probleem ansich, maar eigenlijk zit hier vaak iets ‘groters’ onder.

• Soms zit je al de hele dag met je gedachten bij dat ene spannende gesprek van morgen vroeg.
• Misschien voel je je niet gezien in wat jij allemaal in huis doet.
• Ben je al weken bezig of die baan je nog wel voeldoening genoeg geeft.

Tegelijkertijd heb je daardoor het gevoel dat je 100 ballen tegelijk de lucht in moet balanceren, en voel je je continu moe en overprikkeld.

Dus journalen benoemen als simpelweg iets opschrijven, is te kort door de bocht. Zeker omdat er wel tientallen ingangen en oefeningen zijn die je kunt beoefenen. En je ook altijd kiest waar je op dat moment het meest uithaalt.

Als er medailles bestonden voor alles wat er op een dag door ons hoofd gaat, dan zouden hoogsensitieve vrouwen er heel wat dragen.

Vaak willen we ook al die gedachten, prikkels of onrust ‘analytisch’ analyseren;). Waarom voel ik me vandaag zo, daar moet toch een verklaring voor zijn? Waarom heb ik niet wat anders gezegd in dat gesprek, ik had nog geoefend..?  en zo lijkt die lijst in ons brein soms oneindig.

Het gevoel alsof er 27 tabbladen open staan die je maar niet kunt sluiten.

Als we vanuit een wetenschappelijk oogpunt kijken, dan zou je kunnen zeggen dat de eerste woorden die mensen opschrijven tijdens journalen, de woorden zijn die vaak het meest voor de hand liggen.

Dat zijn meestal gedachten die al actief zijn in je hoofd, denk aan:

• Analyses
• Lijstjes
• Verklaringen
• Zorgen

Dit zijn gedachten die ontstaan in het deel van je brein dat graag alles op een rijtje zet en probeert te snappen wat er gebeurt. Dat gebeurt vooral in de linker hersenhelft.

Wanneer je langer blijft journalen, ontstaat er vaak ruimte voor meer verdieping. Denk maar aan emoties beter verwoorden, bepaalde nuances toevoegen of patronen die soms lastig te omschrijven zijn, komen dan meer naar het oppervlak.

Je creatieve gedeelte in het brein wordt nu aangewakkerd, waardoor het soms niet alleen bij woorden blijft, maar je ook zin hebt om te tekenen, plaatjes te plakken of een creatieve oefening wilt doen.

En dat maakt dat, wanneer je regelmatig langer journalt, het een hele mooie tegenhanger kan zijn van je typische HSP-brein.

Als je dit nu allemaal gelezen hebt, kan ik me voorstellen dat je zelf eens de kracht wil ervaren van journalen.

Maar waar begin je? Wat schrijf je op? En hoe pak je het aan op een manier die bij je past?

Iets wat ik mee neem in mijn gratis masterclass: ‘journalen voor hooggevoelige vrouwen’

Voor wie is deze masterclass geschikt:

• Voor jou als je je herkent in een verhoogde gevoeligheid.
• Je regelmatig overprikkeld bent, en niet zo goed weet hoe je dit kunt doorbreken.
• Als je heel erg verlangt naar rust en overzicht in je hoofd. Zodat je veel beter keuzes kunt maken, zonder uren wikken en wegen.
• Nieuwsgierig bent of journalen voor jou zou kunnen werken.
• Als je al geprobeerd hebt om te mediteren of manifesteren maar daar vaak onrustiger van werd en zoekt naar een concrete praktische tool.

Of wanneer je voelt: er mag iets veranderen, maar ik heb geeeen idee wat..

Dan nodig ik je met alle liefde uit bij deze gratis masterclass.

Je komt overigens niet in beeld, dus je kunt gewoon heerlijk je comfortabele kleding aanhouden;), en met een dekentje en warme kop thee op de bank meekijken.

Het kost je maar 1,5 uur van je tijd.